آمده است ؛ كم نيستند خانواده هايى كه در سيال كردن خانواده يك گام ديگرى به پيش برداشته اند و فرزند را از آن حذف كرده ، آن را فقط به عناصر اصلى تشكيل دهنده خانواده كه يك مرد و زن مىباشند ، محدود تر نموده اند . اين گرايش در زوج هاى جوان بيشتر است ، اين ها فكر مىكنند چه ايرادى دارد كه پس از بازنشستگى چند جنين بخرند و آنان را بزرگ نمايند . دو نفر زن و شوهر در خانواده هسته‌اى كه از نظر شغلى با هم جور هستند ، در مقايسه با خانواده هاى معمولى و گسترده قبلى ، بهتر مىتوانند در ميان ديگرگونى هاى فرهنگى و اجتماعى حركت كنند و خود را با تغييرات شغلى و نقل مكان هاى پيوسته هماهنگ سازند . از اين رو به قول « مارگارت ميد » - جامعه شناس امريكايى - ، در شرايط فراهم آمده فوق ، وظيفه پدر و مادرى فقط به تعداد اندكى از خانواده ها محول خواهد شد كه كار اصلى شان پرورش كودكان است ، و مابقى جمعيت يا پدر و مادر ها براى اولين بار در تاريخ بشرى به حال خود رها مىشوند تا به هركارى كه مايلند دست بزنند . جامعه غرب به اين نكته اشاره دارند كه چه عيبى دارد سيستمى به وجود آيد كه در آن والدين حرفه‌اى وظيفه پرورش كودكان را به عهده بگيرند ، چون به هر حال پرورش كودك مستلزم مهارت هايى است كه به هيچ وجه همگان از آن برخوردار نيستند ، به اين طريق رابطه بيولوژيك والدين با فرزندان حذف و والدين حرفه‌اى جاىآن ها را مىگيرند . البته مراد از حرفه‌اى بودن هميشه به آن مفهوم نيست كه بسيار در امر تربيت كودكان كاركشته اند ، بلكه به اين معنى نيز مىتواند باشد كه آن ها كسانى هستند كه در قبال دريافت پول فرزندان ديگران را نگهدارى مىكنند . ( شوك آينده ، آلوين تافلر ، ترجمه حشمت الله كامرانى ، ص 245 ) .